Je bekijkt nu Cannonballs op Zeister Kersttoernooi 2025
Gijs en Marjoke de Wit op het podium van poule B van het ZKT 2025

Cannonballs op Zeister Kersttoernooi 2025

  • Bericht auteur:
  • Berichtcategorie:Wij waren erbij
  • Bericht reacties:0 Reacties
  • Laatste wijziging in bericht:8 januari 2026

Hoho, merry shohowdowntoernooi! Op 20 december waren de Cannonballs te gast op de tweede editie van het Zeister Kersttoernooi, georganiseerd door Zeister Tafeltennis Vereniging. In 2024 waren we ook al te gast op dit uiterst kerstige evenement, en we waren dan ook zeer verheugd toen we deze keer weer opnieuw een uitnodiging kregen. In eerste instantie mochten we twee spelers sturen, maar toen de inschrijftermijn eenmaal gesloten was, kregen we te horen dat we ook onze twee reservespelers mochten sturen. Zo kwam het dus dat we met een vierkoppige delegatie, bestaande uit Iris, Marrit, Selima en Gijs, naar Zeist afreisden. Verder was ook Alwin erbij als scheidsrechter.
 

Cannonballs are coming to town

Na een ontspannen ritje met de trein en een korte busrit kwamen we rond kwart over negen aan in Zeist, alwaar we bij de ingang van het clubgebouw van ZTTV door niemand minder dan de Kerstman himself werden opgewacht. Hij klingelde met zijn bel, schudde met zijn dikke buik en verwelkomde ons op het kersttoernoHOHOoi. Aangezien we lekker op tijd binnen waren, hadden we genoeg tijd om ons rustig te installeren en een bakkie te doen. Daarna was er om 10.00 uur de opening, wederom door de Kerstman in hoogsteigen persoon, waarna we ons materiaal konden laten keuren. En dat gebeurde door … een rendier? Nu lopen de meeste van onze spelers al een tijdje mee in het showdowncircuit, maar dit was toch wel een geheel nieuwe ervaring. En zo konden we met een batje dat volledig ingeweid (pun intended) was aan de tafel verschijnen. En we moesten een beetje voort maken, want de eerste wedstrijden begonnen al om 10.15 uur.
 

Voorrondes

In de voorronde waren de 32 spelers ingedeeld in poules van vier. In deze ronde werden er wedstrijden van één set gespeeld met een tijdslimiet van 10 minuten. Iris begon haar toernooi fantastisch door gelijk alle wedstrijden in de voorronde te winnen. Hierdoor kwam ze in de tweede ronde in poule A terecht. Marrit was ook lekker aan haar dag begonnen, maar ze moest in Twan Kruis haar meerdere erkennen. Niet heel schandalig natuurlijk. Hierdoor kwam ze in ronde twee in poule B. Voor Selima begon het toernooi wat minder voorspoedig. Ze had sterke tegenstanders in haar eerste poule en wist geen van haar wedstrijden te winnen. Hierdoor kwam ze in de tweede ronde in poule D terecht. Ikzelf had een vliegende start en ik won de eerste twee partijen erg overtuigend van Luis Palacios en Ingrid Welling. Maar misschien was dat wel iets te goed voor het zelfvertrouwen en in de laatste partij tegen Hossam Althakali stond ik al heel snel tegen een 1-10 achterstand aan te kijken. Dat vond ik wel wat erg gortig en ik besloot dat het tijd werd voor een doelpuntje of twee. Het werden er uiteindelijk vier, waarmee de stand op 9-10 kwam. Op dat moment kondigde de scheids aan dat er nog één minuut speeltijd over was. En je voelt hem al aankomen: dat laatste doelpunt viel niet meer. Hierdoor verloor ik nipt met 9-10, en kwam ook ik in de B terecht.
 

Nog een rondje iemand?

In de tweede ronde had Iris het niet makkelijk in de A. Maar ze zat dan ook bij Twan Kruis, Arjan Tool en Arash Hatamy in de poule. Van de laatstgenoemde wist ze knap te winnen, waardoor ze derde werd in haar poule. Hierna moest ze spelen voor plaats 5 of 6 tegen niemand minder dan Dennis, het kanon uit Heino, Blankenvoorde. Deze wedstrijd wist onze Iris helaas niet naar zich toe te trekken en ze werd dus zesde. Een zeer knappe prestatie en ze eindigde ook nog eens als hoogste vrouw van het hele toernooi!
 

Ondertussen in de B

In deze poule mochten Marrit en ik de eer van de club hoog houden. Marrit had een lastig begin tegen Kevin Fidecius, en die wedstrijd moest ze helaas laten schieten. Maar Marrit geeft nooit op, en ook vandaag niet. Haar volgende wedstrijd tegen Anne Keizer won ze overtuigend en ook Yannick te Pest kon haar niet bijbenen. Met twee gewonnen wedstrijden eindigde ze als tweede in haar poule en mocht ze een halve finale spelen. Daar trof ze Marjoke de Wit en die tegenstander bleek een maatje te groot. Na een pittige strijd moest Marrit helaas het onderspit delven en restte er nog een bronzen finale, wederom tegen Kevin. Ook deze keer was Kevin te sterk en dus eindigde Marrit op een heel mooie vierde plaats. In de andere poule B had ik het zelf ook niet bepaald makkelijk. Het ging, maar vraag niet hoe. Ik trof Robert Hutten in mijn eerste wedstrijd, en dat werd gelijke een marathonpartij. Het duurde drie kwartier, maar uiteindelijk won ik in drie sets. Daarna won ik van Evelyn van den Berg. Tot slot wachtte Marjoke, en die partij werd weer een lange driesetter. Uiteindelijk wist ik die toch te winnen en belandde ik in de halve finale. Daar trof ik Kevin. Ik zat er op dat moment aardig doorheen, maar dankzij tactisch spel en een koel hoofd wist ik uiteindelijk toch net de winst te pakken. In de finale trof ik wederom Marjoke. Nu ik eenmaal zo ver was gekomen, was ik ook vastberaden om de winst me niet meer te laten ontgaan. Ik zette alles op alles en wist met 12-10 en 12-5 de winst veilig te stellen. En zo mocht ik bij de prijsuitreiking voor het eerst sinds lange tijd weer eens op het podium staan.
 

Verhitte duels in de D

Ondertussen had Selima het ook niet bepaald makkelijk in poule D. In haar eerste wedstrijd trof ze Hamid Ibrahimi, die helaas iets te sterk bleek. Maar vervolgens wist ze knap te winnen van Nynke Sipma en Astrid Oosthuizen. Hierdoor plaatste Selima zich voor het eerst in haar showdowncarrière voor de halve finale van een toernooi. In die halve finale trof ze Maaike van der Plas. Het werd een spannende wedstrijd waar het vooral in de eerste set erg gelijk op ging. Uiteindelijk wist Selima haar eerste halve finale ooit helaas niet te winnen. Vervolgens moest ze nog om brons spelen tegen alweer Hamid, en ook deze keer was hij te sterk. Selima greep dus net naast de prijzen, maar het is slechts een kwestie van tijd voor ze een keer op het podium staat.
 

Prijsuitreiking en diner

Met deze vermoeiende wedstrijden achter de rug, waren we wel toe aan een kerstdiner, maar het was eerst tijd voor de sluitingsceremonie en de prijsuitreiking. De Kerstman was weer van de partij en hij blikte terug op de dag en bedankte de mensen die het toernooi mogelijk hadden gemaakt. Voor de prijsuitreiking kreeg hij hulp van zijn charmante Kerstvrouw en samen reikten zij de prijzen uit.
 

Na dit alles hadden we toch echt wel trek gekregen en spoedden we ons naar buiten, alwaar een frietkar stond waar de patatjes en kroketten al lustig in het vet lagen te dobberen. Hier konden we ons tegoed doen aan allerhande gefrituurd heerlijks, wat we dan ook naar hartenlust deden.
 

Drivin’ home for Christmas

Toen we onze buikjes lekker rond hadden gegeten en bij de bar nog een drankje hadden gedaan, werd het dan toch echt tijd om maar eens huiswaarts te keren. Bij het verlaten van het gebouw spraken we nog even kort met de Kerstman om hem te bedanken voor een gezellig en uitstekend georganiseerd toernooi. Daarna zetten we de pas erin richting de bushalte en begon de reis terug naar het hoge noorden. Tijdens de reis hadden we gezelschap van onze vrienden van TTV Vinkhuizen (Groningen) en konden we samen onderuitgezakt op een treinbankje nagenieten van een erg geslaagd toernooi. Nogmaals bedankt aan ZTTV voor de uitnodiging en graag tot volgend jaar!

Geef een reactie